گودال قتلگاه

     صل الله عليك يا مظلوم

روایت است كه چون تنگ شد بر او میدان 

فتاده از حركت ذوالجناح وز جولان 

 

هوا ز بادِ مخالف چو قیرگون گردید

عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

 

نه ذوالجناح دگر تابِ استقامت داشت

نه سیدالشهداء بر جدال طاقت داشت

 

كشید پــا ز ركـاب آن خلاصه ی ایجاد

 به رنگ پرتو خورشید ، بر زمین افتاد

 

بلند مرتبه شاهی ز صدر ِ زین افتاد

اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

"مُقبل كاشاني"

مرثيه امام حسين(ع)

يا حسين(ع)

دیدم به روی نیزه ها بال و پرت را

دیدم به صحرا اربا اربا پیکرت را

دیدم به سرعت آمدند و دوره کردند

دیدم گرفتند اشقیا دور و برت را

دیدم نشسته شمر روی سینه ی تو

دیدم تمام لحظه های آخرت را

بالا سرت بودم - گریبان می دریدم

وقتی که با پا بر زمین میزد سرت را

آقای من هرکار می کردم نمی شد

بیرون کشم از بین مقتل مادرت را

سر را برید و برد و ... من ماندم همان جا

زانو زدم بوسه بگیرم حنجرت را

در بین راه کربلا تا کوفه هر بار

دیدم به دست ساربان انگشترت را

در بین راه کربلا تا کوفه هر بار

با کعب نی ها زجر میزد دخترت را

یادم نخواهد رفت این بی حرمتی ها

یادم نخواهد شد نگاه مضطرت را

یادم نخواهد شد خرابه - شام ویران-

یادم نخواهد رفت یاس پرپرت را

مویم سپید و گشته است قدم کمانی

سالار زینب می شناسی خواهرت را ؟؟

"عليرضا خاكساري"

شام غريبان-مرثيه حضرت زينب(سلام الله عليها)

يا زينب(س)

نمانده روي گوشي گوشواره

به لبها نيمه جان و واي زينب

 

براي دختركهاي هراسان

نباشد پاسبان و واي زينب

 تن آقا بدون غسل و دفن و

بدون سايه بان و واي زينب

"ادامه شعر در ادامه مطلب"

ادامه نوشته

برگشت كاروان به مدينه

بر بلندي همين كه خيمه زدند

ياد گودال كربلا افتاد

سايه ي خيمه بر سرش كه رسيد

ياد آتش گرفته ها افتاد

گفت يادم نميرود هرگز

دلبرم رفت و روز ما شب شد

آن قدر نيزه رفت و آمد كرد

بدن شاه نامرتب شد

"ادامه شعر در ادامه مطلب"

ادامه نوشته

مرثيه حضرت سقا(ع)

       دخيل يا ابالفضل(ع)

فرداي قيامت كه گرفتار ترينيم

وحشت زده و بي كس و بي يار ترينيم

آنقدر طرفدار من و توست ابالفضل

انگار نه انگار گنهكار ترينيم

مرثيه حضرت قاسم ابن الحسن(ع)

   يا قاسم ابن الحسن(ع)

من برایت پدرم پس تو برایم پسری

چه مبارک پسری و چه مبارک پدری

 

یاد شب های مناجات حسن می افتم

می وزد از سر زلف تو نسیم سحری

 

همه گشتیم ولی نیست به اندازه ی تو

نه کلاه خوودی و نه یک زره ای نه سپری

 

من از آنجا که به موسایی ات ایمان دارم

می فرستم به سوی قوم تو را یک نفری

 

بی سبب نیست حرم پشت سرت راه افتاد

نیست ممکن بروی و دل ما را نبری

 

قاسمم را به روی زین بگذار عبّاسم

قمری را به روی دست گرفته قمری

 

نوعروست که نشد موی تو را شانه کند

عاقبت گیسویت افتاد به دست دگری

 

تو خودت قاسمی و سر زده تقسیم شدی

دو هجا بودی و حالا دو هجا بیشتری

 

بند بند تو که پاشید خودم فهمیدم

از روی قامت تو رد شده هر رهگذری

 

جا به جا می شود این دنده تکانت بدهم

وای عجب درد سری وای عجب درد سری

(علي اكبر لطيفيان)

مدح امام حسين(ع)

           يا حسين(ع)

دیده ی پاک محبین شما حق بین است

دل هرکس که ندارد غم تو غمگین است

 

رتبه ی نوکر تو در همه عالم بالاست

جای آن بی سر و پا منکر تو پائین است

 

میزبان همه ی باده خورانت زهراست

محفل ذکر تو از عطر می عطرآگین است

 

مادرم دست حسین تو سپرده ست مرا

هرکه شد بیمه ی او آخرتش تضمین است

 

پدرم گفت اگر خادم عباس شوی

قول مردانه دهم عزت تو تامین است

 

در حسینیه دل واعظ دلسوخته گفت

هرکه عشق تو ندارد به خدا بی دین است

 

ازخدا خواسته ام تا که شوم بیمارت

بسکه داروی شفاخانه ی تو شیرین است

(حسين يعقوبيان)

برگرفته از وبلاگ وزين"من غلام قمرم"

مجلس يزيد(لعنة الله عليه)

مجلس یزید (لعنه اللّه علیه)

وقتی رسید قافله در مجلس یزید

بالا گرفت قائله در مجلس یزید

اشک سر بریده در آمد که پاگذاشت

زینب میان سلسله در مجلس یزید

زینب رسید و دورو برش جمع خسته ای

با پای پر ز آبله در مجلس یزید

"مصطفي متولي"

"شعر كامل در ادامه مطلب"

ادامه نوشته

مرثيه حضرت رقيه(س)

حضرت رقيه(س)

 چشم را روشني مختصري نيست كه نيست

و از امّيد در اين دل اثري نيست كه نيست

من همين اول عمري به خدا فهميدم

آخر عشق بجز خونجگري نيست كه نيست

وقتي از ناقه بيافتي و به دادت نرسند

ميشود گفت كه ديگر پدري نيست كه نيست

عمه من از عمو عباس توقّع دارم

چند وقت است از او هم خبري نيست كه نيست

جاي من هركه كتك خورد ، غريبانه شكست

عمه زينب تو نباشي سپري نيست كه نيست

بايد انگار بميرم كه به بابا برسم

چه كنم راه وصال دگري نيست كه نيست

عمرم امروز بعيد است به فردا برسد

بعد از امشب به گمانم سحري نيست كه نيست

"مصطفي متولي"

مدح سيدالشهدا(ع)

 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4

وقتی همه جا شُهره به عنوان تو باشیم

باید که فقط ریزه خور خوان تو باشیم

 

دامن نکش از دست گداهای گرفتار

 بگذار کمی دست به دامان تو باشیم

 

خیرالعمل این است که ارباب تو باشی

 ما هم یکی از مُزد بگیران تو باشیم

 

فردای قیامت خبر از دربدری نیست

 امروز اگر بی سر و سامان تو باشیم

 

در سیر مقامات پی گوهر اشکیم

 ما چله نشستیم که گریان تو باشیم

 

اسلام بنا بر « لک لبیک حسین» است

 ما نیز بنا شد که مسلمان تو باشیم

 

گویی که ابالفضل دعاگوی لب ماست

 هرجا که بیاد لب عطشان تو باشیم

 

ما یاد گرفتیم که در روضه گودال

 آشفته تر از زلف پریشان تو باشیم

"مصطفي متولي"

 

 

مدح امام علي النقي(ع)

أنتَ المظلوم

امام قد بلند ماهرویی

که جد حضرت صاحب زمان است

 

نقی یعنی تو پاکی! پاک تر از...

همان آبی که در جنت روان است

به هر دیوار این دنیا نوشتیم:

"نقی زیباترین نام جهان است"

"ادامه شعر در ادامه مطلب"

ادامه نوشته

گودال

          يا مظلوم

پيروهن ، تن ، بدن ، برادر ِمن

يوسفم خرج چند گرگ شده

اين كه وضع گلو بريدن نيست

رگ رگت كوچك و بزرگ شده

 اين روضه در حال و هواي عاشورايي خوانده و حق روضه ادا شود

مدح امام حسين(ع)

بأبي أنت و اُميّ

از خدا خواسته ام تا كه شوم بيمارت

بس كه دارويِ دواخانه ي تو شيرين است

"برگرفته از وبلاگ من غلام قمرم"

اربعین

حضرت زینب(س)

بیا که هر دو بگرییم جای یکدیگر

برای روضه مان در عزای یکدیگر

 

من از گلوی تو نالم... تو هم ز چشم ترم

من از جبین تو گریم ...تو هم به زخم سرم

 

من از اصابت آن سنگهای بی احساس

 تو از نگاه یتیمت به نیزه عباس

ادامه نوشته

مرثیه حضرت زینب(س)

       امان از دل زينب(س)

چگونه با که بگویم دو دل جدا ماندند

که پاره های دلم بین بوریا ماندند

 

چگونه با تو بگویم که نوزده کودک

ز جمع قافله ي خواهرِ تو جا ماندند

 

یکی دو تا که در آن شب درون خیمه و دود

میان حلقه ی آتش به شعله ها ماندند

 

یکی دو تا که زمان هجوم جان دادند

و چند تای دگر زیر دست و پا ماندند

 

دو طفل در بغل هم ز درد دق کردند

دو طفل موقع غارت ز ما جدا ماندند

 

یتیم های تو را جمع کردم اما از

فشار حلقه ي زنجیر بی صدا ماندند

 

چو گیسویت که به دست نسیم میپیچید

طناب گرد گلوی یتیم میپیچید

وداع

          سالار زينب(س)

تقصير من كه نيست دلم شور ميزند

بگذار لحظه اي تو خودت را به جاي من

مهريه ي عروسي من ديدن تو بود

اي آشنا و همدم اين لحظه هاي من

"برگرفته از وبلاگ وزین من غلام قمرم"

گودال

سیدنا العطشان

پاسخ نداشت بانگ عطش در نظاره ها

خورشید بود و زخم فزون از ستاره ها

گودال بود مسجد وگاهی به سجده بود

از نیزه ساختند برایش مناره ها

"صمد علیزاده"

شعر کامل در ادامه مطلب

ادامه نوشته

مرثیه حضرت علی اکبر(ع)

   علي عَلَي الدنيا بعدك العفا

انگار بنا نیست سری داشته باشی

سر داشته باشی ، جگری داشته باشی

 

انگار بنا نیست که از میوه ي باغت

اندازه کافی ثمری داشته باشی

 

انگار بنا نیست که ای پیر محاسن

این آخر عمری پسری داشته باشی

 

ای باد به زلف علیِّ اکبر ِ لیلا

مدیون حسینی نظری داشته باشی

 

میمیرم اگر بیش از این ناز بریزی

بگذار که چندی پدری داشته باشی

 

تو از همه ي آينه ها پيش تريني

تكثير شدي بيشتري داشته باشي

 

رفتی و نگفتی پدرت چشم به راه است

از من تو نباید خبری داشته باشی؟

 

بی یار اگر آمده ام پیش تو گفتم

شاید بدن مختصری داشته باشی

 

چه خوب به هم نیزه تو را دوخت و نگذاشت

تا پیکر پاشیده تری داشته باشی

 

با نیم عبا بردن این جسم بعید است

باید که عبای دگری داشته باشی

(علی اکبر لطیفیان)

مرثيه ابا عبدالله

يا زينب(س)

 دید از روی بلندی دلبرش آتش گرفت

زیرتیغ دشنه ها بال و پرش آتش گرفت

دید زیر آفتاب سوزناک کربلا

نیزه نیزه زخم های پیکرش آتش گرفت

داد میزد پای خود بردار مغضوب خدا

از عطش در زیر چکمه حنجرش آتش گرفت

پیش چشمم کم بکوبان-شمر-سررابرزمین

جان زهرا مادرم...مغز سرش آتش گرفت

پابه پای ضربه هایت شمر ملعون کثیف

گوشه ی گودال مقتل مادرش آتش گرفت

خیمه ها ـ تنها حریم حفظ ناموس خدا -

وقت مغرب پیش چشمان ترش آتش گرفت

دختر شیرخدا  آیینه دار فاطمه

وای من...در بین شعله معجرش آتش گرفت

"عليرضا خاكساري"

گودال

يا سيدنا العطشان

در عرش خدا به خلقتش ميباليد

در فرش ملك ز غربتش ميناليد

حيوان صفتي زوزه كشان در مقتل

با پا دهنش به خاك و خون ميماليد

"عليرضا خاكساري"

لطفا روضه در حال و هواي عاشورايي خوانده شود

گودال

يا الله

بد دهان است عدو آقاجان

چقدر زخم زبانت زده اند

تا ببندند مسير نفست را

نيزه اي سقف دهانت زده اند

"عليرضا خاكساري"

لطفا روضه در حال و هواي عاشورايي خوانده شود