امام جواد(ع)
امام جواد(عليه السلام)
بده ساقيا مِي ز جام نهم
ز صهباي عشق امام نهم
به زهراي مرضيه نور فؤاد
مرامش بزرگي و نامش جواد
وليعهد والاي سلطان طوس
كه هفت آسمانش بُود دست بوس
تو بهر دل عاشقان توشه اي
تو سلطان دين را جگر گوشه اي
تو مهد كرم معدن بخششي
تو كوثر تباري و در جوششي
تو درياي احساني اي نازنين
سر سفره ات آسمان و زمين
جگر گوشه ي آن امام غريب
جگر پاره بود و نبودش طبيب
فرشته در آن حجره مي داد جان
به دور سرش جمع اهريمنان
بسوزم از اين غم كه درياي جود
به هنگام جان دادش تشنه بود
بُوَد سخت مردن بَر دشمنان
چه بدتر كه دشمن بود كف زنان
"سيد فريد احمدي"
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 0:6 توسط علیرضا فتحی
|
بر من لباس نوکریم را کفن کنید