امام جواد(ع)

امام جواد(عليه السلام)

 بده ساقيا مِي ز جام نهم

ز صهباي عشق امام نهم

 

به زهراي مرضيه نور فؤاد

مرامش بزرگي و نامش جواد

 

وليعهد والاي سلطان طوس

كه هفت آسمانش بُود دست بوس

 

تو بهر دل عاشقان توشه اي

تو سلطان دين را جگر گوشه اي

 

تو مهد كرم معدن بخششي

تو كوثر تباري و در جوششي

 

تو درياي احساني اي نازنين

سر سفره ات آسمان و زمين

 

جگر گوشه ي آن امام غريب

جگر پاره بود و نبودش طبيب

 

فرشته در آن حجره مي داد جان

به دور سرش جمع اهريمنان

 

بسوزم از اين غم كه درياي جود

به هنگام جان دادش تشنه بود

 

بُوَد سخت مردن بَر دشمنان

چه بدتر كه دشمن بود كف زنان

 

"سيد فريد احمدي"

امام رضا(ع)

يا غريب الغربا

من سرم را نذر شاهنشاه ایران میکنم

 با چنین کاری خودم را اهل ایمان میکنم

 

چونکه قرآن خدا در تو تجلی می شود

پس میان صحن تو صد ختم قرآن می کنم

 

بعد از آنی که شنیدم ضامن آهو شدی

چه حسودی ها به آن آهوی حیران میکنم

 

میزبانی مثل تو وقتی که پیدا می شود

من سراسیمه خودم را باز مهمان می کنم

 

من برای مهر و امضای برات کربلا

پنجره فولادتان را بوسه باران می کنم!!!

 

امام رضا(ع)

امام رضا(عليه السلام)

 

باز هم دربدر شب شدم اي نور سلام

باز هم زائرتان نيستم از دور سلام

با زباني كه به ذكرت شده مأمور سلام

به سليمان برسد از طرف مور سلام

 

كاش سمت حرمت باز شود پنجره ها

باز از دوريت افتاده به كارم گره ها

 

ننوشته ست گنهكار نيايد به حرم

پس بياييد اگر خوب و اگر بد به حرم

برسد خواهش اين ناله ممتد به حرم

زود مارا برسانيد به مشهد به حرم

 

مست از آنيم كه از باده به خم آمده ايم

ما سفارش شده ايم،از ره قم آمده ايم

 

ياد داديد به ما رنج كشيدن زيباست

پس از اين فاصله تا طوس دويدن زيباست

پا برهنه شدن و جامه دريدن زيباست

بعد هم پاي ضريح تو رسيدن زيباست

 

پيچش قافله ي ما كه به سمت نور است

رگه اي در دل فيروزه ي نيشابور است

 

"مجيد تال"

امام رضا(ع)

امامِ خراسان

میدرخشی از دیاری دور سوسو میزنی

 می وزی و کوچه ها را عطر شب بو می زنی

 

تو خودت هستی به عشق زائرانت صبح ها

جای جای خانه ات را آب و جارو می زنی

 

با در و دیوارهای ساده اما با صفات

روی دست هرچه قصر وبرج وبارو می زنی

 

می کشاند عطر تو زنبور ها را تا حرم

در مشبک ها براشان شهر کندو میزنی

 

از تن گلدسته ات چون نور بالا می رود

رو به قلب آسمان فریاد «یا هو» می زنی

 

عرض حاجت هایمان را می رسانی تا خدا

بعد تا حاجت روایی مان به او رو می زنی

 

تو خودت هستی به عشق زائرانت صبح ها

جای جای خانه ات را اب و جارو می زنی

 

"علی اصغر ذاکری"

 

امام رضا(ع)

امام رضا(عليه السلام)

بي كس ميان حجره و كس جز خدا نداشت

مي داد جان به غربت و يك آشنا نداشت

 

پُر بود بند بند وجودش ز ناله ليك

چون ني توان آن كه برآرد نوا نداشت

 

زهر آمد و به غربت او داد خاتمه

هر چند درد غربت او انتها نداشت

 

"سيد فريد احمدي"

امام رضا(ع)

به عشق سلطان(امام رضا ع)

رفتم از شهر تو و پيش تو جا مانده دلم

پيش تو مانده و از سينه جدا مانده دلم

 

پر گرفتن به هواي تو چه حالي دارد

چون كبوتر به همان حال و هوا مانده دلم

 

پشت آن پنجره افتاده و بر گردن خود

رشته اي بسته به اميد شفا مانده دلم

 

گره كور مرا معجزه ات داد شفا

مات اعجاز تو اي عقده گشا مانده دلم

 

گر جدا از تو نگرديد دلم حق دارد

روزگاري ز تو دلدار جدا مانده دلم

 

گرچه با دست پر از پيش تو بر ميگردم

در كنار حرمت چون فقرا مانده دلم

 

گرچه دل بود همه دار و ندارم غم نيست

شكر و صد شكر كه در كوي رضا مانده دلم

 

گفتم اسباب سفر جمع كنم با دقت

راه افتادم و اي واي كه جا مانده دلم

 

"سيد فريد احمدي"

امام رضا(ع)

امام رئوف

نظرت سمت من نامه سياه افتاده است

و دلم باز به پا بوس تو راه افتاده است

 

زده ام فالي و اين بار چه ديدن دارد

قصه ي فال گدايي به شاه افتاده است

 

ماه تا مشهد تو راه نشان خواهد داد

نوري از گنبد تو در دل ماه افتاده است

 

از خجالت همه ي دست دلم ميلرزد

بس كه دور از تو در آغوش گناه افتاده است

 

چه بگويم كه دل از بي سرو ساماني ها

بي تو عمريست كه از چاله به چاه افتاده است

 

گله كم نيست ولي لب به سخن نگشايم

سر و كار دل من بي تو به آه افتاده است

 

"دل خوشم كه به من اقبال كبوتر دادي"

تا نگويند كه بي پشت و پناه افتاده است

 

"بهبود صادقيان نژاد"

امام كاظم(ع)

امام كاظم(عليه السلام)

 آن پيكري كه بود ز گل هم شريف تر

جز دست تازيانه نوازشگري نداشت

 

شمعي كه سال ها به شبستانِ بي كسي

ميسوخت قطره قطره و خاكستري نداشت

 

خورشيد،سال ها مَه رويش نديده بود

روز و شبش يكي و شبش اختري نداتشت

 

زنجير بوسه داد به پايش به صد دهان

شد مهربانِ او كه كس ديگري نداشت

 

بوسيد پاي او و ز پايش نشد جدا

شكر خدا كه بوسه ي محكم تري نداشت

 

"سيد فريد احمدي"

امام كاظم(ع)

امام زندان ها(امام كاظم)(ع)

من نگويم روزگارم چون در اين زندان بود

اينقدر گويم كه روز و شب بَرم يكسان بُود

رنج زندان گرچه ميكاهد وجودم را ولي

سخت تر از رنج زندان جور زندانبان بود

 

"سيد فريد احمدي"

امام كاظم(ع)

 امام موسی بن جعفر علیه السلام

 سلام ای  یوسف زندانی عشق             به اذنت آمدم مهمانی عشق

 سلام ای باب حاجات دو دنیا                 شفاعت کن ز جمع ما  در عقبا

سلام ای موسی زهرای اطهر              امام  هفتمین از نسل حیدر ع

سلام  ما  به  صحن  کاظمینت                 به فرزندت  رضا نور دو عینت

سلام ای حضرت موسی بن جعفر          که باشد بر لبت ذکر پیمبرص

سلام ای حضرت مظلوم و تنها                الا  ای  داغدار زخم زهرا ص

دو چشمت غرق نم گردیده از غم           بنا لی   در  عزای   او  دمادم

برای  چشم گریانت  بمیرم                     که صبح و شام نالیدی ز ماتم

تو شاه و شیر مرد عالمینی                    عزادار   مصیبات  حسینی  ع

بمیرم کنج زندان ناله کردی                زمین را زین ستم شرمنده کردی

زبانت روزه و افطار سیلی                       که رویت از ستم گردیده نیلی

میان هر مناجاتت شب و شام              شنیدی از عدویت حرف و دشنام

به دست و پای تو زنجیر بستند             همانانکه  همه  ملعون  و  پستند

دلت یاد شهید کربلا کرد                          همانکه تشنه  لب  یاد  خدا کرد

بمیرم دخترت مظلومه تنهاست            عزیز  قلب  تو  معصومه  تنهاست

ببین گریان شده شاه خراسان                   ز  تابوت   تو  بر  دوش  عزیزان

پس از دوری به دیدارت رسیدند                 پی  تابوت   تو   از  غم   دویدند

 "ا لیاس دوستی زینبی"